პარანოია


პარანოია ქრონიკულად მიმდინარე ბოდვით ფსიქოზებს მიეკუთვნება. ჰიპოკრატეს დროიდან ამ ტერმინით განისაზღვრებოდა ფსიქიკურ აშლილობათა ფართო სპექტრი, რომელშიაც გაერთიანებული იყო სხვადასხვა სახის ბოდვითი აშლილობანი. შემდეგ, პარანოია გამოიყო ცალკე დამოუკიდებელ დაავადებად. მკვლევართა უმრავლესობა მას ენდოგენურ დაავადებათა ჯგუფს მიაკუთვნებს. პარანოია ძირითადად 35–40 წლის ასაკში ვითარდება და უმეტესად ქალებში გვხვდება.

პარანოია იწყება თანდათანობით, რეალური სიტუაციებისა და კონფლიქტების გადამეტებული, ზეღირებულოვანი შეფასების შედეგად. დროთა განმავლობაში ზეღირებულოვანი იდეების მიმართ ქვეითდება კრიტიკა და ყალიბდება ჩამოკვეთილი, სისტემური ბოდვითი იდეა. პარანოიალური იდეების დასამტკიცებლად ავადმყოფები აგებენ მკაცრ ლოგიკურ სისტემებს, ეყრდნობიან მოგონებებს, რომლებსაც შემდგომში არასწორ ინტერპრეტაციას უკეთებენ. ბოდვითი პროდუქციების ჩარჩოებს მიღმა ავადმყოფები ნორმალურ, სრულფასოვან ცხოვრებას ეწევიან. ადექვატურად იქცევიან ოჯახში, სამსახურში, ახლობლებთან. ადაპტაცია იმდენად სრულყოფილია, რომ ბოდვითი თემატიკის მიღმა, პათოფსიქოლოგიური მეთოდიკებითაც კი ვერ ხერხდება აზროვნების პათოლოგიის დადგენა.

არსებობს პარანოიის კლინიკური სისტემატიზაციის მრავალი ვარიანტი. მათგან ყველაზე მისაღებია ე.კრეჩმერის დაყოფა: ექსპანსიური, სენზიტიური და სურვილების პარანოია. ექსპანსიური პარანოია აერთიანებს პარანოიალური ბოდვის იმ ფორმებს, რომელთაც ახასიათებთ აქტიური თვითდამკვიდრების მოტივაცია და ბრძოლა ბოდვითი დაყენებების რეალიზაციისათვის. ეს ადამიანები აქტიურად ცდილობენ დაამტკიცონ თავისი სიმართლე. სენზიტიური ფორმა განპირობებულია სოციალური ადაპტაციის გაძნელებით, ზემგრძნობელობით, დაუკმაყოფილებლობის, არასრულფასოვნების განცდის ბოდვით რეგისტრში გადაზრდით. სურვილების პარანოიის მაგალითია ეროტიული ბოდვა, რომლის დროსაც ავადმყოფი დარწმუნებულია, რომ იგი უყვარს რომელიმე კონკრეტულ პიროვნებას და ყველაფერში ხედავს შეყვარებულის გრძნობების გამოხატვას. აშკარა ურთიერთობების არარსებობა აიხსნება მასში შეყვარებული პიროვნების გაუბედაობით, სიმორცხვით. ხშირად ავადმყოფი თავად დგამს გადამწყვეტ ნაბიჯს, რაც რეალური კონფლიქტის მიზეზი შეიძლება გახდეს.

პარანოია, როგორც წესი, პრაქტიკულად განუკურნებელ დაავადებებს მიეკუთვნება, თუმცა ხანგრძლივი და სისტემატური მკურნალობით შესაძლოა მიღწეულ იქნას სიმპტომატიკის გარკვეული შერბილება. ნეიროლეფსიური და ტრანკვილიზაციური პრეპარატებით შესაძლებელია აფექტური დაძაბულობის შესუსტება. ამასთან ერთად აუცილებელია ფსიქოთერაპიის გამოყენება, განსაკუთრებით იმ მეთოდების, რომლებიც უადვილებენ პაციენტს ადაპტაციას გარემოსთან და ხსნიან დაძაბულობას.

One response to “პარანოია

  1. giorgi December 28, 2012 at 7:58 am

    aq dziritadat halucinaciebia. halucinaciebs ki iwvevs ubralo sitxis miuxebloba aseve adamianis fontazis gadzliereba rac ufro mets fanataziorrobs adamiani xshiria es mozardebshi ase 12 da 17 wlamde mozardebshi mati fantazia ufro da ufro dzlierdeba da ukve is sakutari tvalit xedavs rac ar arsebobs .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: